Εξάσκηση στην ανάγνωση και τη γραφή… χωρίς βιβλία: tips! 

shutterstock_1049527058.jpg

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να κάνουν τα παιδιά εξάσκηση στην ανάγνωση και τη γραφή πέρα από τα βιβλία που τους φαίνονται βαρετά… Όχι μόνο δεν θα το καταλάβουν ότι εκείνη τη στιγμή κάνουν εξάσκηση αλλά θα το διασκεδάσουν κιόλας! Εφαρμόστε καθημερινά μικρές συνήθειες που θα ενθαρρύνουν τα παιδιά να χρησιμοποιούν τις δεξιότητες της ανάγνωσης και τη γραφής… χωρίς να το καταλαβαίνουν… Δείτε τις παρακάτω προτάσεις και προτείνετέ μας και δικές σας ιδέες από τη ζωή σας με τα παιδιά!

 

Λίστες

Ήρθε η ώρα για το σουπερμαρκετ; Αναθέστε τους να γράψουν τα ίδια τη λίστα με τα ψώνια, κάτι που θα τα διασκεδάσει πολύ γιατί τα παιδιά λατρεύουν να φτιάχνουν λίστες! Στο σουπερμάρκετ, πείτε τους να σας διαβάζουν ένα ένα τα ψώνια και να τα σβήνουν με ένα μολυβάκι από τη λίστα. Σαν να ήταν οι προσωπικοί σας βοηθοί.

 

Επιγραφές

Κάτι μπήκε στο μάτι σας και δεν βλέπετε καλά… Ξεχάσατε τα γυαλιά σας στο σπίτι… Αυτό θα τους πείτε για τους κάνετε να διαβάσει για εσάς π.χ.που είναι τα απορρυπαντικά στο σουπερμάρκετ, που πρέπει να στρίψετε για να βγείτε από την Αττική Οδό, πόσα λεπτά καθυστέρησης θα έχει η Κηφισίας!

 

Μηνύματα

Η τεχνολογία βοηθάει στην εξάσκηση και φυσικά ενθουσιάζει ένα παιδί που αισθάνεται ξαφνικά «μεγάλος». Αναθέστε του να γράψει ένα μήνυμα στο μπαμπά του- και φροντίστε να είναι… μεγάλο!

 

Ώρα για σκραμπλ

Το σκραμπλ είναι τέλεια αφορμή να παίξετε με τις λέξεις!  Επίσης, κρατώντας σε μια σελίδα το σκορ, το παιδί εξασκείται διπλά καθώς κάνει τις πράξεις για να δει ποιος θα βγει πρώτος! Γραφή, ανάγνωση (αφού διαβάζει τις δικές σας λέξεις) και αριθμητική σε ένα!

 

Συνταγές

Ποιος θα διαβάσει στη μαμά τη συνταγή; Αν εσείς πρέπει να ασχοληθείτε με την εκτέλεση της συνταγής για τα αγαπημένα τους cup cakes κάποιος πρέπει να σας διαβάζει τις ποσότητες και τα υλικά! Αν, μάλιστα, το παιδί είναι μεγάλο και γωρίζει πολλαπλασιασμό και διαίρεση, περιορίστε την ποσότητα στο μισό ή διπλασιάστε τη και αναθέστε του να σας βρει αυτόματα τις καινούριες αναλογίες!

 

 

Μια babysitter εξομολογείται τι θα ήθελε να ξέρει πριν γίνει νταντά!

shutterstock_1056571838

Μια babysitter μοιράζεται μαζί μας όλα όσα θα ήθελε να της έχουν πει πριν από την πρώτη της ημέρα στη δουλειά. Και δίνει χρήσιμα tips για κάθε επίδοξη babysitter ή νέα νταντά!

 

Θα νιώσεις μοναξιά

Ως babysitter, μεταφέρεσαι από τον σοβαρό κόσμο των ενηλίκων σε έναν κόσμο γεμάτο παιδικές φωνές αλλά και προβλήματα που λίγοι μπορούν να καταλάβουν. Γίνεσαι πρακτικά ένα ημιμόνιμο μέλος μίας οικογένειας, μεγαλώνεις παιδιά που δεν είναι δικά σου και οι περισσότεροι άνθρωποι του περιβάλλοντός σου δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν αυτό. Κάνε άλλες babysitters φίλες σου όσο πιο γρήγορα μπορείς και μοιράσου τις σκέψεις σου μαζί τους. Τα κοινά σας ενδιαφέροντα και οι κοινές σας έννοιες θα γίνουν το έδαφος για να αντιμετωπίσετε την καθημερινότητα με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση!

 

Τα παιδιά δεν είναι ρομπότ

Ναι, ακούγεται προφανές. Αλλά εκείνες τις στιγμές που θα περιμένεις υπομονετικά ένα 5χρονο να ξαναστήσει τα τουβλάκια του ακριβώς όπως τα θέλει αντί να έρθει για μεσημεριανό, όπως εδώ και ένα τέταρτο του λες, θα χρειαστεί να το υπενθυμίσεις στον εαυτό σου – τα παιδιά δεν είναι ρομπότ. Είναι μικροί άνθρωποι με ανάγκες και επιθυμίες, όπως όλοι μας. Θα θέλουν να κάνουν κάτι και θα το θέλουν εκείνη ακριβώς τη στιγμή, όχι αργότερα. Θα υπάρξουν φορές που απλώς θα χρειαστεί να κάνεις λίγη ακόμα υπομονή και να τους δώσεις τον χρόνο που χρειάζονται.

 

Θα νιώσεις ότι δεν σε εκτιμούν

Η δουλειά της babysitter είναι πολύ δύσκολη. Ναι, πιο δύσκολη απ’ ό,τι νομίζεις, ακόμα και αν είσαι η Μέρι Πόπινς! Θα υπάρξουν μέρες που θα είσαι η μόνη που μαζεύει παιχνίδια, οργανώνει τις δραστηριότητες της μέρας, καθαρίζει και παράλληλα ταΐζει ένα μωρό. Ίσως δώσεις χρήσιμες συμβουλές στους γονείς που κανείς τους ωστόσο δεν θα ακολουθήσει ποτέ. Θα υπάρξουν φορές που θα σε συστήσουν όχι με το όνομά σου αλλά απλώς ως «η babysitter». Και θα σκεφτείς ότι δεν είσαι μόνο αυτό. Είναι δύσκολο, αλλά είναι μέρος της δουλειάς.

 

Η δουλειά σου είναι πιο σημαντική από όσο νομίζεις

Όταν πριν λίγες μέρες προσπαθούσα να εξηγήσω σε μια παρέα φίλων μου ότι υπάρχουν φορές που αναρωτιέμαι εάν όλη αυτή η κούραση αξίζει και εάν το να ασχολείσαι όλη μέρα με πάνες και παιδικά παιχνίδια μπορεί τελικά να σου προσφέρει εργασιακή ικανοποίηση, ένας από τους φίλους μου με διέκοψε για να μου πει: «Μα έχεις μία από τις σημαντικότερες δουλειές. Διαμορφώνεις τον χαρακτήρα κάποιου και του μαθαίνεις πώς να σκέφτεται και να φέρεται σωστά ώστε να είναι αύριο ένας ευτυχισμένος ενήλικας σε έναν κόσμο γεμάτο προβλήματα. Νομίζεις ότι υπάρχουν πολλές σημαντικότερες δουλειές από αυτή;». Και είχε δίκιο. Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό, σου δίνεται κάθε μέρα η ευκαιρία να διαμορφώνεις το πιο πολύτιμο απόκτημα κάποιου άλλου, το παιδί του. Έχεις όντως την πιο σημαντική δουλειά στον κόσμο, μην αμφισβητείς την αξία της!

 

Θα αγαπήσεις τα παιδιά που προσέχεις σαν δικά σου

Θα είσαι δίπλα τους όταν έχουν πυρετό, θα κοιμηθείς με τα χεράκια τους τυλιγμένα γύρω σου, θα παίξετε και θα γελάσετε μαζί, θα ακούσεις υπομονετικά τα μυστικά τους και όταν έρθει η στιγμή να αποχωριστείτε, ίσως κλάψεις μαζί τους. Θα ακούσεις ίσως ότι μια babysitter πρέπει να είναι αποστασιοποιημένη και να μην εμπλέκεται συναισθηματικά. Αλλά δεν γίνεται. Γι’ αυτό, όμως, το να είσαι babysitter θα είναι μία από τις καλύτερες δουλειές που έχεις κάνει!

 

 

Σινεμά στο σπίτι: tips που θα λατρέψει όλη η οικογένεια!

shutterstock_750796432.jpg

 

Οι βραδιές με ταινία στο σπίτι είναι μια υπέροχη ευκαιρία για να επικοινωνήσετε και να έρθετε πιο κοντά με τα παιδιά σας! Με μία ελάχιστη οργάνωση μπορείτε να μετατρέψετε το σπίτι σας σε αίθουσα σινεμά και να απολαύσετε όλοι μαζί μια διασκεδαστική εμπειρία που θα θυμάστε για καιρό. Πάρτε ιδέες!

 

Εισιτήριο… εισόδου

Φτιάχνουμε «εισιτήρια» από την προηγούμενη μέρα. Τα παιδιά μπορούν να σχεδιάσουν μικρά χαρτάκια με τον τίτλο της ταινίας, που αν εάν δεν τα έχουμε μαζί μας δεν μπορούμε να την δούμε. Προτείνουμε να μην παραλείψετε αυτό το βήμα, καθώς έτσι τα παιδιά νιώθουν ότι πρόκειται για μια αληθινή προβολή όπως των σινεμά και μπαίνουν σε ανάλογη ψυχολογία.

Αίθουσα… προβολής

Φροντίζουμε να βλέπουν όλοι οι «θεατές» καλά την οθόνη και αφήνουμε τα παιδιά να διαλέξουν τις πιο άνετες θέσεις ή βάζουμε μαξιλάρια στο πάτωμα γιατί στα παιδιά αρέσει να βλέπουν ξαπλωμένα… Χαμηλώνουμε οπωσδήποτε τον φωτισμό για να θυμίζει την εμπειρία του αληθινού σινεμά. Τα καλοκαίρια, προσπαθούμε να μεταφέρουμε την «αίθουσα προβολής» στο μπαλκόνι, είτε με ένα λαπτοπ είτε μεταφέροντας την τηλεόραση έξω, και μπαίνουμε όλοι μαζί σε mood… θερινού σινεμά!

 Ώρα για διάλειμμα

Έχουμε εξηγήσει από την αρχή ότι στη μέση περίπου της ταινίες θα έχουμε ένα μικρό διάλειμμα. Αυτό είναι βοηθητικό και για τους μικρούς και για τους μεγάλους καθώς θα ξέρετε όλοι ότι  οτιδήποτε θέλετε να κάνετε θα το κάνετε την ώρα που έχετε καθορίσει και δεν θα διακόπτετε κάθε λίγο και λιγάκι την ταινία… Το προκαθορισμένο διάλειμμα, επίσης, δίνει και μια αύρα… επισημότητας στην εμπειρία σας!

Τα σνακ της ταινίας

Έχουμε από πριν αποφασίσει ποια θα είναι τα σνακ που θα συνοδέψουν την ταινία. Πέρα από το κλασικό ποπ κορν και τις γρανίτες (αν είναι καλοκαίρι) μπορούμε να έχουμε φτιάξει με τα παιδιά χοτ ντογκ, σπιτικές πίτσες και την αγαπημένη τους γλυκιά λιχουδιά! Μπορούμε να είμαστε πιο ελαστικοί αυτή τη μέρα με τους κανόνες διατροφής που ισχύουν όλες τις άλλες μέρες, δίνοντας ένα τόνο γιορτής στη βραδιά!

Μετά το τέλος

Μετά το τέλος της ταινίας, ενθαρρύνουμε τη συζήτηση με τα παιδιά για αυτό που είδαμε, τι μας άρεσε πιο πολύ, τι μας στεναχώρησε και τι μας έβαλε σε σκέψεις… Είναι μια υπέροχη ευκαιρία να μοιραστούμε τα συναισθήματά μας και να επικοινωνήσουμε. Και, φυσικά, δεν ξεχνάμε να κανονίσουμε το επόμενό μας οικογενειακό «ραντεβού» για ταινία και να αναθέσουμε στα παιδιά, αύριο κιόλας, να φτιάξουν τα εισιτήρια!

 

 

4 ερωτήσεις για μία babysitter στη συνέντευξη (εκτός από τα βασικές!)

shutterstock_678622678.jpg

Φτάνει η ώρα να συναντήσετε την υποψήφια babysitter των παιδιών σας. Πέρα από τις βασικές ερωτήσεις που έχετε σκεφτεί να τις κάνετε σχετικά με το βιογραφικό και την εμπειρία της, πάρτε την ευκαιρία να μάθετε περισσότερα για αυτήν, με τις ερωτήσεις που σας προτείνουμε!

Ενσωματώστε τις ερωτήσεις στη ροή της συζήτησης, και κάντε τις να φανούν φυσικές για να μην νιώσει ότι δίνει εξετάσεις…. Πάνω απ’ όλα κάντε την να νιώσει άνετα και να βγάλει τον αληθινό εαυτό της!

Ας δούμε λοιπόν αυτές τις ερωτήσεις:

 

1. Πώς θα περνούσες μια τυπική μέρα σου με τα παιδιά;

Εδώ έχει την ευκαιρία να δείξει πόσο ευρηματική είναι αλλά και πόσο σέβεται τις ανάγκες και το πρόγραμμα των παιδιών… Έχει σκεφτεί από πριν δραστηριότητες για να καλύψει δημιουργικά τον χρόνο τους; Είναι εξοικειωμένη με τις ανάγκες ενός παιδιού στην ηλικία του δικού σας, πόσο συχνά πρέπει να κοιμάται, κτλ… Ευκαιρία να μάθετε!

2. Τα παιδιά αρχίζουν να τσακώνονται ξαφνικά για ένα παιχνίδι. Πώς το αντιμετωπίζεις;

Χρησιμοποιήστε ένα σενάριο για να δείτε την ευελιξία της να αντιμετωπίζει τα μικροπροβλήματα που προκύπτουν με τα παιδιά καθημερινά. Ταιριάζει η απάντησή της με τις δικές σας αξίες διαπαιδαγώγησης; Και μην εκπλαγείτε, αν σας δώσει μια απάντηση που κι εσείς οι ίδιες δεν είχατε σκεφτεί να εφαρμόσετε!

3. Ποια είναι τα χόμπι και τα ενδιαφέροντά σου;

Παίζει ένα μουσικό όργανο; Μαθαίνει κινέζικα; Κάνει γιόγκα; Ευκαιρία να «φέρει»αυτά τα ενδιαφέροντα της και στη σχέση της με τα παιδιά και να την κάνει ακόμα πιο δημιουργική… Τα παιδιά μαθαίνουν πιο εύκολα από κάποιον που έχει πάθος με αυτό που τους δείχνει!

4. Ποιες είναι για σένα οι πιο ευχάριστες και οι πιο δύσκολες στιγμές στο babysitting?

Είναι σημαντικό να ξέρετε τι απολαμβάνει να κάνει και με τι δυσκολεύεται όσο θα βρίσκεται με τα παιδιά, για να τις δώσετε τις κατάλληλες οδηγίες και να τη βοηθήσετε. Είναι ένας τρόπος να διαπιστώσετε και την ειλικρίνειά της που είναι η βάση για να χτίσετε μια σχέση συνεργασίας!

 

Tips για να γίνει το πλύσιμο των δοντιών παιχνίδι!

shutterstock_157362041

Τα παιδιά δεν είναι πάντα πρόθυμα να πλύνουν τα δόντια τους και συνήθως όταν έρχεται εκείνη η ώρα βρίσκουν συνέχεια δικαιολογίες για να το αποφύγουν… Κι όμως μπορούμε να κάνουμε το πλύσιμο των δοντιών λιγότερο βαρετό! Πώς μπορούμε λοιπόν να σπάσουμε τον κύκλο της έντασης και των παιχνιδιών εξουσίας όταν έρχεται εκείνη η ώρα και να δεθούμε ακόμα περισσότερο με τα παιδιά, ιδίως όταν είμαστε οι babysitters τους;

Οδοντόβουρτσα

Η επιλογή της οδοντόβουρτσας πρέπει να γίνει… αυστηρά από τα παιδιά! Δώστε τους την ευκαιρία να διαλέξουν αυτή ακριβώς που τους αρέσει με τον αγαπημένο τους ήρωα ή το αγαπημένο τους χρώμα. Έτσι αισθάνονται ότι όλο αυτό τους αφορά, είναι δική τους επιλογή και δεν είναι κάτι που τους επιβάλλεται από τους γονείς τους.

Επίσης, ένα καλό κόλπο είναι να χρησιμοποιούν άλλη το πρωί και άλλη το βράδυ για να έχουν μεγαλύτερη όρεξη να βουρτσίσουν κάθε φορά τα δόντια τους με διαφορετική οδοντόβουρτσα!

Κλεψύδρα

Οι κλασικές κλεψύδρες με την άμμο που τρέχει μετρώντας τον χρόνο κάνουν θαύματα… Επιλέξτε μία του δίλεπτου και παίξτε το παιχνίδι να έχουν προλάβει να ξεπλύνουν τα δόντια τους την ώρα που πέφτει και ο τελευταίος κόκκος άμμου! Γενικά στα παιδιά αρέσει το σασπένς που δημιουργεί η αντίστροφη μέτρηση καθώς έτσι το ενδιαφέρον τους κερδίζει το στοίχημα να κερδίσουν τον χρόνο κι όχι μια κατά τα άλλα βαρετή, επαναλαμβανόμενη πράξη.

Κάντε το εναλλάξ

Αφήστε το παιδί να κρατάει τη δική σας οδοντόβουρτσα και να βουρτσίσει τα δόντια σας και εσείς βουρτσίστε τα δικά του. Το παιδί νιώθει σημαντικό που βουρτσίζει τα δόντια της μαμάς ή του μπαμπά και το βούρτσισμα των δοντιών γίνεται μια ακόμα ευκαιρία για επικοινωνία και bonding. Αν αντέχετε να κάνετε την όλη διαδικασία… υπερπαραγωγή, μπορείτε να επιστρατεύσετε και τα κουκλάκια του, που θα πρέπει κι αυτά να κοιμούνται κάθε βράδυ με καθαρή αναπνοή! Κρατήστε τις παλιές οδοντόβουρτσες των παιδιών και μετατρέψτε τις σε οδοντόβουρτσες για τους αγαπημένους του λούτρινους φίλους.

Αpplications

Υπάρχουν πολύ έξυπνες εφαρμογές με τραγούδια που λειτουργούν ως χρονόμετρο και κάνουν το πλύσιμο των δοντιών παιχνίδι! Είναι από τις περιπτώσεις που τα smartphones μπορούν να αποδειχτούν πολύ δημιουργικά για τις καθημερινές μας συνήθειες…

Αλλαγή χώρου

Βαρέθηκε να πλένει τα δόντια του στο ίδιο μπάνιο; Δοκιμάστε ένα άλλο μπάνιο αν διαθέτετε ή δοκιμάστε για αλλαγή έναν άλλο χώρο του σπιτιού, π.χ. στην κουζίνα… Μια απλή αλλαγή χώρου μπορεί να ανανεώσει τη διάθεση του παιδιού και να δει την όλη διαδικασία με άλλο μάτι.

 

 

 

Playdates για νήπια: tips για να τους μείνουν αξέχαστα!

playdate

Σήμερα θα μιλήσουμε για το πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να κάνουν τις πρώτες τους φιλίες και να παίξουν μεταξύ τους! Γιατί όσο απλό κι αν ακούγεται δεν είναι πάντα εύκολο. Είτε είστε μαμά είτε babysitter δείτε τους τρόπους που θα ‘ξεκλειδώσουν’ τα παιδιά και θα τα κάνουν να αφοσιωθούν με χαρά στο δημιουργικό τους παιχνίδι με τους φίλους τους!

Οργάνωση

Κρατούμε τον αριθμό των παιδιών που καλούμε μικρό (το πολύ μέχρι τέσσερα παιδάκια) και επαναλαμβάνουμε κάθε τόσο τις συναντήσεις ώστε να γίνεται μέρος της ζωής των παιδιών… Δεν καλούμε κάθε φορά άλλα παιδάκια γιατί δεν προλαβαίνουν έτσι να χτίσουν μια σχέση μεταξύ τους και φροντίζουμε να μην τραβήξει η διάρκεια περισσότερο από όσο μπορούν να αντέξουν (2 ώρες το πολύ  για παιδάκια άνω των 3, μέχρι 1 ώρα στα νήπια)…

Οικοδεσπότης είναι το παιδί

Δεν ξεχνάμε ότι το playdate γίνεται για το παιδί και πως πρέπει να το κάνουμε πρωταγωνιστή από την προετοιμασία του κιόλας. Ρωτάμε το ίδιο τι παιχνίδια θα ήθελε να παίξουν, ακόμα και τα σνακ που θα κολατσίσουν κατά τη διάρκειά του… Κάνοντας το παιδί να νιώθει ότι όλο αυτό το αφορά, συμμετέχει περισσότερο δημιουργικά και αισθάνεται και το ίδιο υπεύθυνο για το αποτέλεσμα.

Παράλληλο παιχνίδι; Δεν επεμβαίνουμε.

Δεν χρειάζεται πανικός αν δείτε ότι τα παιδιά παίζουν… παράλληλα τα δικά τους παιχνίδια και δεν επικοινωνούν το ένα με το άλλο… Είναι ο τρόπος τους να αισθανθούν ασφάλεια και να περάσουν στο επόμενο στάδιο όταν νιώσουν τα ίδια έτοιμα. Αν αφήσετε λίγο χρόνο να περάσει θα δείτε ότι τα παιδιά ρίχνουν κλεφτές ματιές το ένα στο παιχνίδι του άλλου, συχνά αντιγράφουν τι κάνει το άλλο παιδάκι ενώ κάποια στιγμή με μια τυχαία αφορμή, τα δυο παράλληλα παιχνίδια ενώνονται… Αν είχατε επέμβει από την πρώτη στιγμή με υποδείξεις, το πιο πιθανό είναι να είχατε κερδίσει την αντίδρασή τους… Ακόμα όμως κι αν επιλέξουν όλη την ώρα να μην… συναντηθούν, θα το κάνουν ίσως την επόμενη φορά που θα νιώθουν πιο οικεία…

Ώρα για σνακ break!

Όταν δείτε ότι τα παιδάκια αρχίζουν να βαριούνται ή δημιουργείται κάποια ένταση μπορείτε να αλλάξετε την ατμόσφαιρα με διάλειμμα για σνακ! Βάλτε τα παιδάκια να καθίσουν όλα μαζί σε ένα τραπεζάκι, δώστε τους λιχουδιές και θα δείτε πώς η αλλαγή παραστάσεων θα του δώσει μετά περισσότερη όρεξη για παιχνίδι!

Χαλαρώστε με τις άλλες μαμάδες

Αν σας βλέπουν συνεχώς από πάνω τους, δεν θα καταφέρουν και τα παιδιά να ηρεμήσουν και να αφεθούν στο παιχνίδι! Φυσικά, δεν τα αφήνετε χωρίς επίβλεψη αλλά είστε διακριτικές και επεμβαίνετε μόνο σε περίπτωση που κινδυνέψουν ή ζητήσουν τη βοήθειά σας σε κάτι. Αν έχετε συνεχώς άγχος για το αν τα καταφέρνουν μεταξύ τους, το πιο πιθανό είναι να τους το μεταδώσετε αφήστε που χάσετε την ευκαιρία να έρθετε κι εσείς πιο κοντά με τις άλλες μαμάδες και να χαλαρώσετε…

 

 

 

Στις σχολικές γιορτές των παιδιών μας!

σχολικές γιορτές

Εποχή των καλοκαιρινών σχολικών γιορτών! Θεατρικές παραστάσεις, ποιήματα, σκετς, τραγούδια, μουσικές, μπαλέτα και χορευτικά δίνουν και παίρνουν στα σχολικά προαύλια και τα θεατράκια. Γονείς με χαρτομάντιλα στα χέρια και με φωτογραφικές μηχανές προσπαθούν να ρουφήξουν αυτές τις στιγμές και να παγώσουν τον χρόνο –αν μπορούσαν.

Και αποχαιρετισμοί.  Το τέλος της σχολικής χρονιάς. Το τέλος του παιδικού σταθμού. Το τέλος του νηπιαγωγείου… Για να δώσουν τη θέση τους στις αρχές. Τον Σεπτέμβρη για κάποια παιδιά θα είναι η πρώτη μέρα στον παιδικό, η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο, η πρώτη στο Δημοτικό, η πρώτη στο Γυμνάσιο. Νέα ερεθίσματα, καινούριες συγκινήσεις.

Το συναίσθημα που νιώθει ένας γονιός όταν βλέπει το παιδί του να αποτελεί μέρος μιας άλλης οργανωμένης ομάδας πέρα από την οικογένειά του και να παρουσιάζει κάτι στα πλαίσια μιας σχολικής γιορτής απλώς δεν περιγράφεται. Είναι ένα μείγμα υπερηφάνειας, συγκίνησης, φόβου και ενθουσιασμού μαζί. Και εντάξει, θα μου πείτε, για τα ‘χαρούμενα’ συναισθήματα αλλά γιατί φόβου;

Ένας γονέας δεν έχει παρά να αισθανθεί την αμηχανία αλλά και τη φοβία του παιδιού του απέναντι στην πρωτόγνωρη έκθεση σε τόσο κόσμο και με συγκεκριμένο ρόλο από τον οποίο δεν πρέπει να παρεκκλίνει… Να την συναισθανθεί και να θέλει να κάνει τα πάντα για να του την πάρει μακριά. Να το καθησυχάσει. Να το πείσει ότι δεν πειράζει και αν γίνει κάτι λάθος.  Αν ξεχάσει τα λόγια. Αν κάνει μια λάθος κίνηση. Να το πείσει ότι είναι δίπλα του. Ότι μπορεί να κάθεται ανάμεσα στο κοινό αλλά ουσιαστικά είναι δίπλα του και του κρατάει το χέρι. Και ότι δεν έχει να φοβάται τίποτα.

Συναντάμε παιδιά με μια παλέτα αντιδράσεων στις σχολικές γιορτές. Παιδιά που βγαίνουν μπροστά στην σκηνή με θάρρος και αυτοπεποίθηση, που διασκεδάζουν κάθε λεπτό της γιορτής, παιδιά που δειλιάζουν, που κομπιάζουν, που τρομάζουν μπροστά σε τόσο κόσμο, που γυρεύουν την αγκαλιά της μαμάς.

Κι αν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να τις ομορφύνουμε ακόμα περισσότερο είναι ένα: να μην κρίνουμε, να μην βάζουμε ταμπέλες, να μην βιαζόμαστε να βγάλουμε εύκολα συμπεράσματα για τα παιδιά των άλλων. Και για τη μέθοδο διαπαιδαγώγησής των γονιών τους. Και να περάσουμε και στα δικά μας παιδιά αυτή τη στάση ζωής. Να μην έχουν εύκολη την κριτική (με την έννοια της επίκρισης) στη διαφορετική συμπεριφορά και να μην στιγματίζουν τους συνεσταλμένους χαρακτήρες ή τους εξαιρετικά κοινωνικούς σαν… «παράξενους».

Ραντεβού λοιπόν στα προαύλια των σχολείων! (Και μην ξεχάσετε τα χαρτομάντιλα.)

Αγγελία για babysitter: Babysitter για 2 παιδιά, Παπάγου

Αγγελίες για babysitter

Babysitter για 2 παιδιά, Παπάγου

Αναζητώ babysitter για δύο παιδιά 7 και 9 ετών περιοχή Παπάγου για παραλαβή από το σχολείο, φύλαξη, και μετακίνηση των παιδιών στην εξωσχολικές τους δραστηριότητες. Απαραίτητα να είναι κάτοχος Ι.Χ. αυτοκινήτου. Δευτέρα, 13.15-17.45, Τρίτη 13.15 παραλαβή από το σχολείο, μεταφορά στο σπίτι και αποδέσμευση, Τετάρτη, 13.15-17.45, Πέμπτη, 13.15-19.30, Παρασκευή, 13.15-17.00.

Ποιο μοντέλο ανατροφής να επιλέξουμε; Μα, φυσικά, το δικό μας!

μοντέλο ανατροφής

Δύο από τις πιο κοντινές μου φίλες διανύουν την πιο υπέροχη φάση της ζωής τους, αυτην της εγκυμοσύνης. Δεν ξέρω για εσάς, εγώ τις εγκυμοσύνες μου τις αναπολώ με νοσταλγια! Ειδικά την πρώτη, που όλα ήταν αρκετά πρωτόγνορα, λίγο τρομακτικά αλλά συγχρόνως μοναδικά και υπέροχα!

Οι φίλες μου λοιπόν, έχουν τις δεκάδες απορίες, που όλες είχαμε στην πρώτη μας εγκυμοσύνη, και ανατρέχουν στις αναμνήσεις μου (ως η πιο παλιά καραβανα εγω) για να λύσουν τους προβληματισμούς τους. Μια απο τις απορίες τους είναι «Ποιο μοντέλο ανατροφής να επιλέξω;»

Διάβαζοντας λοιπον όλα αυτά τα χρονια τοσο για να εκπαιδευτω ως μαμα, οσο και να μπορω να ειμαι updated ως Gold Mum,εχω εντοπίσει αρκετά μοντέλα ανατροφής που έχουν καταγράψει ειδικοί, ψυχολόγοι και απλοί γονείς.

Η αλήθεια είναι ότι πριν από όχι και πάρα πολλά χρόνια, ελάχιστοι γονείς θα σπαταλούσαν χρόνο για να προαποφασίσουν ποιο μοντέλο ανατροφής είναι το κατάλληλο για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Εμπιστεύονταν περισσότερο το ένστικτό τους, τον τρόπο που είχαν οι ίδιοι διαπαιδαγωγηθεί ή την τύχη! Αντιμετώπιζαν τα πράγματα όπως τους έρχονταν και φυσικά, έννοιες όπως τα «terrible twos» και «tantrums» τους ήταν παντελώς άγνωστες!

Τι γίνεται όμως στις μέρες μας, που η υπερπληροφόρηση (με την έκρηξη και του ίντερνετ), η θέλησή μας να μην αφήσουμε την διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας στην τύχη αλλά και οι αντικρουόμενες θεωρίες μας αφήνουν καμιά φορά… ανήμπορες να αντιδράσουμε ακόμα και στην παραμικρή δυσκολία που προκύπτει στη σχέση μας με τα παιδιά μας! Ο φόβος (που έχει μεταμορφωθεί σε φοβία) ενός λάθος χειρισμού –μα πόσο καταστροφικός μπορεί να είναι αυτός ο χειρισμός τελοσπάντων αν γίνεται με καλή πρόθεση και ακουμπάει πάνω στην αγάπη μας για εκείνα- παγώνει τις αντιδράσεις μας και μας κάνει να μην μπορούμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και να πάρουμε δράση! Και σίγουρα, είναι αδύνατο να μεγαλώσεις ένα παιδί αγκαλιά με το ίντερνετ και σε ανοιχτή γραμμή με τους παιδοψυχολόγους…

Οι σκέψεις συσσωρεύονται. Μήπως αν είμαστε όλη τη μέρα από πάνω του και γεμίζουμε το πρόγραμμα του με δραστηριότητες μας πούνε ότι κάνουμε… «overparenting»; Μήπως αν χαλαρώσουμε λίγο, ακούσουμε το παιδί μας και δεν προσπαθούμε να του καλύπτουμε συνεχώς τον χρόνο του δημιουργικά, μας πούνε ότι το πάμε προς… «slowparenting»;

Και πόση επίθεση έχει δεχτεί η μέθοδος του «attachment parenting», το να μεγαλώνεις δηλαδή το παιδί σου ενισχύοντας τον ισχυρό δεσμό που έχει με τους γονείς (περιλαμβάνει να φοράς το μωρό σου απάνω σου με μάρσιπο, να κοιμάσαι μαζί του,κ.α) που είχατε αποφασίσει ότι είναι η κατάλληλη για εσάς;

Η ταχύτητα με την οποία η μία ψυχολογική θεωρία αντικρούει την άλλη είναι πια τουλάχιστον εντυπωσιακή. Αλλά και η κριτική που δέχονται όσοι ακολουθούν το ένα μοντέλο από εκείνους που εφαρμόζουν το άλλο, είναι ενοχλητική. Και παράταιρη.

Είναι άραγε οι σημερινοί γονείς τόσο ενοχικοί ως προς το μεγάλωμα των παιδιών τους και τον χρόνο που τους αφιερώνουν που αφήνουν να γίνονται ‘συναισθηματική λεία’ στις διαθέσεις όποιων, ειδικών ή μη, προσπαθούν να τους χειραγωγήσουν; Και γιατί να μην μπορούμε να διαλέγουμε επιλεκτικά εκείνες τις συμβουλές και τις υποδείξεις που ταιριάζουν και με τη δική μας ψυχοσύνθεση αλλά και με τις ιδιαίτερες ανάγκες της προσωπικότητας των παιδιών μας;

Αντί να επιλέγουμε ποια ακόμα ταμπέλα ‘μαμάς’ μας ταιριάζει (ξέρατε τους όρους «Helicopter mom» για τη μαμά που ‘πετάει’ συνεχώς πάνω από το παιδί της επεμβαίνοντας σε ό,τι κάνει και «tiger mom» για τις μαμάδες που ανατρέφουν αυστηρά τα παιδιά τους ώστε να είναι πάντα πρώτοι σε ό, τι αναλάβουν να κάνουν) ας διαμορφώσουμε το δικό μας προσωπικό στιλ, ένα μωσαϊκό από τις θεωρίες των ειδικών, τις εμπειρίες των άλλων γονιών και, επιτέλους, το ένστικτό μας! Ναι, μην τρομάζετε… Γιατί έχουμε παραγκωνίσει τόσο πολύ αυτή την παράμετρο από τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Τι το φοβερό κρύβει πια αυτή η λέξη; Το ένστικτό σας είσαστε εσείς. Εσείς και ο τρόπος που αντιδράτε στα ερεθίσματα και βιώνετε τις καταστάσεις πάντα με βάση τον δικό σας κώδικα αξιών. Καθόλου άσχημα για να το εμπιστευτείτε! Και πάντως πιο αξιόπιστο από το ένστικτο των άλλων μανάδων…

Είναι αλήθεια πως παρωπίδες και ανατροφή είναι δύο έννοιες παράλληλες. Καλό είναι να έχουμε πάντα τα αυτιά μας ανοιχτά σε καινούριες θεωρίες και πρακτικές τη στιγμή που κι εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε συχνά γνώμη ως προς το μοντέλο ανατροφής των παιδιών μας ακριβώς επειδή κάποιες ‘τεχνικές’ ή συνήθειες που εφαρμόζουμε απλώς δεν λειτουργούν;

Η ανατροφή του παιδιού μας δεν είναι ένα ακόμα trend. Ούτε υλικό για να βγάλει μία ακόμη επιτήδεια και ‘δημιουργική’ μαμά best seller για το πώς εκείνη τα κατάφερε καλύτερα! Γιατί… ‘καλύτερα’ είναι νωρίς για να ξέρουμε αν τα έχει καταφέρει πάντως, ‘πλουσιότερα’ σίγουρα χάρη και στη συνδρομή μας!

Σίγουρα η μέθοδος που προτείνω δεν είναι η ‘βλέποντας και κάνοντας’ και ούτε θεωρώ πως η απόλυτη αδιαφορία στην επιστήμη της ψυχολογίας είναι λύση. Αλλά πιστεύω πως δεν πρέπει να ενοχοποιήσουμε μια ολόκληρη γενιά –των γονιών μας- ότι τα έκανε όλα λάθος ακριβώς γιατί δεν πάταγε τον κάθε της κανόνα σε μια θεωρία, και πως η διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας δεν μπορεί να γίνει με δανεικές, προκάτ αξίες και πρότυπα.

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε μακριά. Απόδειξη ότι οι γονείς μας δεν τα έκαναν όλα λάθος ή μάλλον έκαναν πολλά σωστά… είμαστε εμείς.

8 Σκέψεις γύρω από την επιβράβευση των παιδιών μας

επιβράβευση των παιδιών

Πόσες φορές δεν έχουμε αλήθεια πιάσει τον εαυτό μας να υπερβάλλει στην επιβράβευση των παιδιών μας! Φτάνουμε καμιά φορά  σε σημείο να «εκτοξεύουμε» στο παιδί μπράβο από τη στιγμή που σηκώνεται  από το κρεβάτι του μέχρι τη στιγμή του βραδύνου ύπνου, ακόμα και για τις πιο αυτονόητες δραστηριότητες… Σίγουρα η ενθάρρυνση για ένα παιδί από τη βρεφική κιόλας ηλικία αποτελεί σπουδαίο κίνητρο για να προσπαθήσει να κατακτά συνεχώς καινούρια ορόσημα αλλά μήπως πρέπει να περιορίσουμε κάπως τους υπερθετικούς και τα πολλά… θαυμαστικά;

-Δεν αρκεί ένα απλό «Μπράβο! Είσαι Υπέροχος!» για να χτίσει μια γερή αυτοεκτίμηση στο παιδί. Γιατί, πρώτα από όλα, αν κάτι πρέπει να επιβραβεύουμε αυτό είναι η προσπάθεια. Εκεί πρέπει να επικεντρώνονται οι χαρακτηρισμοί και όχι σε ποιοτικές αξιολογήσεις του ίδιου του παιδιού…

– Εκφράσεις όπως «Είναι πολύ καλή η προσπάθειά σου!» ή «Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που ζωγράφισες αυτό το σπιτάκι» συμβάλλουν ώστε να απεξαρτήσει το παιδί την ίδια του την προσωπικότητα από αυτό που κάνει, ώστε να μην φτάνει να ακυρώνει τον εαυτό του την φορά που θα κάνει μια προσπάθεια λιγότερο επιτυχημένη.

– Το κόστος της αποτυχίας μπορεί να είναι πολύ έντονο για ένα παιδί που έχει εισπράξει από τον περίγυρό του ότι αξίζει ως άνθρωπος  μόνο όταν κάνει πράγματα που αξίζουν.

-Μια λιγότερο επιτυχημένη σχολική επίδοση για παράδειγμα μπορεί να καταρρακώσει ένα παιδί που έχει μάθει να ταυτίζει τις επιτυχίες με την ίδια του την εικόνα και την αξία του.  Αν όμως έχει μάθει να αντιμετωπίζει την κάθε προσπάθεια ξεχωριστά και να μην την συνδέει με την γενικότερη αυτοεκτίμησή του, είναι σίγουρο ότι θα ξαναπροσπαθήσει.

-Έχετε σκεφτεί άλλωστε μήπως οι συνεχείς και υπερβολικές επιβραβεύσεις δεν δίνουν τελικά κίνητρο στο παιδί μας να προσπαθήσει περισσότερο;  Θα επιχειρήσει άραγε να καταφέρει κάτι δυσκολότερο την επόμενη φορά, αν φοβάται πως αν αποτύχει θα στερηθεί ένα ακόμα μπράβο μας;

-Δεν πρέπει να πηγαίνει το focus του παιδιού από το «πρέπει να προσπαθήσω να γίνω καλύτερος σε αυτό που κάνω  γιατί έτσι βελτιώνομαι και χαίρομαι που καταφέρνω να κάνω πράγματα μόνος μου» στο «πρέπει να τα καταφέρω γιατί αυτό είναι το διαβατήριό μου για ένα ακόμα μπράβο!»

-Και φυσικά, υπάρχει καλύτερη επιβράβευση από τη δική μας αγκαλιά; Την πάντα διαθέσιμη, ανοιχτή, απλόχερη αγκαλιά που δίνεται χωρίς όρους και προϋποθέσεις ανεξάρτητα από τις νίκες και τις ήττες του παιδιού μας;  Μόνο που… ίσως τη στιγμή της απογοήτευσής του, ανοίγει λίγο περισσότερο!

Τι κρύβεται άραγε πίσω από την «επίθεση» επιβράβευσης που κάνουμε κάποιοι γονείς στα παιδιά μας? Φαντάσματα της δικής  μας παιδικής ηλικίας; Μια αντίδραση στους δικούς μας ακυρωτικούς γονείς ή σε γονείς με υπερβολικές προσδοκίες; Αυτό που έχει σημασία είναι  να κλείσουμε τα δικά μας φαντάσματα σε ένα κουτί -αν δεν μπορούμε να παλέψουμε μαζί τους- και να διαμορφώσουμε παιδιά με δυνατή αυτοπεποίθηση για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της ζωής με τόλμη, θάρρος και με μια αυθεντική εικόνα του εαυτού τους.